मुक्त

देहाच्या कुडीत धपापलेला श्वास,

रोजचे मरण जगण्याचा ध्यास.

देहाचे सोह;e सौंदर्याची आरास,

पोटभर भुकेसाठी आभा;भर घास.

क्षणा-क्षणांत भरलेला शाश्वताचा भास,

उद्याच्याही उद्यामध्ये असण्याची आस.

कधी तरी हा अंधार धरेल प्रकाशाची कास,

कधी तरी मीसुद्धा होइन मुक्त...........