गाभारा ..

चंदनाचा धूर |  मंत्रांचे काहूर|
भावनांचा पूर |  वाहू लागे ||


मिटलेले डोळे | भक्तीचे उमाळे |
वासनेचे चाळे | मनामाजी ||


श्रद्धेचे प्रताप | क्षणोक्षणी पाप |
पुण्याचेच माप | दानपेटी ||


लोपला विवेक | भ्रष्टले प्रतीक |
देवही नास्तिक | गाभार्यामध्ये ||

मुक्त

देहाच्या कुडीत धपापलेला श्वास,

रोजचे मरण जगण्याचा ध्यास.

देहाचे सोह;e सौंदर्याची आरास,

पोटभर भुकेसाठी आभा;भर घास.

क्षणा-क्षणांत भरलेला शाश्वताचा भास,

उद्याच्याही उद्यामध्ये असण्याची आस.

कधी तरी हा अंधार धरेल प्रकाशाची कास,

कधी तरी मीसुद्धा होइन मुक्त...........

हुकुम..........!

ज्यांनी महाराष्ट्र घडवला तेच जर कधी महाराष्ट्रात..........राजधानीत (मुंबईमध्ये) आले तर काय होईल???????याच प्रश्नाचा घेतलेला हा आढावा!!!!!!



स्वर्गामध्ये बसुनी जेव्हा वदले छत्रपती,पाहुनी येऊ महाराष्ट्राची जाली काय गती;
विचार करुनी त्वरेने उतरले धरणीवरती,परी बावरले मराठी कुणी दिसेना अवतीभवती!

पहिल्यांदा वाटले आपल्या उतरण्यातच जाला काही कहर;
पण मागाहून समजले हे तर आपलेच मुंबई शहर !!!

इथे मराठ्यांनाच वाटत होती मराठीची लाज;
फिरंगयानी कधीच काबिज केला होता मराठी साज!

रागाने पेटले मस्तक,त्यांना सुचेना काय करावे;
त्या भरात वाटले एकेकाचे डोकेच मारावे!!!!!!

पण तोंडावर आलेला हुकुम त्यांच्या तोंडातच विरघलला;
कारण त्यांच्या आद्न्यापलनासाठी तिथे एकही मराठा नव्हता उरला...........